συναγριδα
Συναγρίδα – Οι βασίλισσες είναι πάντα απρόβλεπτες…

Θα χρειαστεί μπόλικη αρμύρα στο πετσί του ο ψαροτουφεκάς για να καμακώσει μια συναγρίδα.
Και όταν τα καταφέρει, ίσως καταλάβει τη πλάνη του, πως τα δύσκολα δηλαδή δεν τελειώσανε, αλλά κάπου εκεί αρχίζουνε…

Αν μιλάμε για ένα καλοσχηματισμένο ψάρι που ξεπερνά τα 4 – 5 κιλά θα δώσει μεγάλη μάχη μέχρι να κρατήσει τη βασίλισσα στα χέρια του…

Αλλιώς, όλα θεωρούνται τύχη και απέχουν της εμπειρίας, της ικανότητας και της ψαροσύνης.
Και μην ξεχνάτε πως η τύχη δεν χαμογελάει συχνά, επομένως, οι συναγρίδες θα συνεχίσουν να παραμένουν ένα μακρινό, όμορφο και άπιαστο όνειρο. Ενίοτε και επικίνδυνο, πολύ επικίνδυνο…

Τα «κουσούρια» που την ανεβάζουν δικαίως στο θρόνο…

Μερικές φορές δεν θα σου κάνουν τη χάρη, ούτε καν να τις δεις να κολυμπούν με αυτό το θεσπέσιο λίκνισμα του κορμιού τους που κάνει τα μικρόψαρα να σκορπούν σα τρελά, καθώς στρέφονται επιθετικά προς το μέρος τους.

Παρότι δείχνει και είναι άφοβο ψάρι, είναι συνάμα και πανέξυπνο αναγνωρίζοντας που πρέπει να οπισθοχωρήσει, σε αντίθεση με το μεγάλο μαγιάτικο για παράδειγμα, το οποίο αν βάλει το κεφάλι του πάνω στο πόστο σου, δύσκολα θα αλλάξει πορεία.

Η συναγρίδα μπορεί να αλλάξει τόσες φορές κατεύθυνση, με μικρές και μεγάλες γωνίες, με μεγάλες αυξομειώσεις ταχύτητας που σε κάνει να τρελαίνεσαι.
Εκεί που βλέπεις μούτρα, βλέπεις μια ουρά να φεύγει και εκεί που ρίχνεις στα πλευρά, στα γεμάτα που λένε, βλέπεις τη βέργα σου να κάνει μια τρύπα στο νερό…

Μα την αλήθεια, μια φορά που τράβηξα τη σκανδάλη σε μια θεόρατη, καθώς έκανε ένα απίστευτο ελιγμό προς τα κάτω και απέφυγε τη βέργα μου λες και ήταν σταματημένη, πριν πάρει το δρόμο  για την άβυσσο, αισθάνθηκα πως την είδα
να με κοιτά με τόση ειρωνεία που δεν έχω δει ούτε σε ανθρώπου πρόσωπο… Να έφταιγε η φαντασία μου μαζί με την τεράστια  απογοήτευση μου; Προφανώς…

Αλλά αξίζει να προσεγγίσουμε λίγο το χαρακτήρα της μέσα από κάποια κουσούρια που τη διακρίνουν…

Πανέξυπνη σίγουρα

Προσωπικά, από τις σπαρίδες που ανήκει, τη θεωρώ ως την εξυπνότερη του είδους.
Δεν θα σε πλησιάσει αν δεν έχεις σπουδάσει το καρτέρι, αν δεν έχεις ματώσει εκατοντάδες φορές τη βέργα σου από το αίμα όλων των άλλων ψαριών. Στη παραμικρή κίνηση, στο ένα τόσο δα λαθάκι σου, θα ακούσεις τις ουρές του κοπαδιού
να «κλωτσούν» δυνατά το νερό και να εξαφανίζονται από μπροστά σου.
Βλέπετε, κινείτε σχεδόν πάντα κοπαδιαστά και έχει μαζί της τη κάλυψη και τα πλεονεκτήματα που έχουν τα ζώα που κινούνται σε ομάδες.
Θυμηθείτε : πολλά μάτια, πολλά αισθητήρια, αλλά και πολλές μνήμες με εξέχουσα, αυτή του αρχηγικού ψαριού που συνήθως μένει πίσω και έξω από το βεληνεκές του όπλου σου.

Απρόβλεπτη όπως γράφω και στο τίτλο…

Εκεί που πίστεψες πως θα σου έρθουν, εκεί μένεις σύξυλος με χέρι και όπλο τεντωμένα να κοιτούν στο τίποτα , χωρίς να μπορείς να καταλάβεις τι στο καλό έκανες και σου γύρισαν τη πλάτη.

Σε βυθούς που δεν περιμένεις με τίποτα να τις δεις, εμφανίζονται ξαφνικά και απρόσμενα και κάνουν τη καρδιά σου να χτυπά σα τρελή…

Εκεί πάλι που περιμένεις συνήθως να τις βρεις, δεν τις βρίσκεις και αρχίζεις και ψάχνεις τα ημερομήνια, τα φεγγάρια, τις παλίρροιες, τους καιρούς και τα ζώδια…

Τελευταία, μπόρεσα να αποκωδικοποιήσω κάτι που έχει σχέση με τους καιρούς σε σχέση με το φεγγάρι και ίσως γι αυτό ανέβασα το μέσο όρο των συναγρίδων που πιάνω. Βέβαια σε αυτό έπαιξαν ρόλο και οι προπονήσεις που κάνω με τις ομάδες και τους μαθητές μου,
στις οποίες μου αρέσει να συμμετέχω κι εγώ και όχι να κάθομαι στην έδρα…

Το πιο απρόβλεπτο είναι να κατέβεις σε κάποιο θαλάμι για σαργούς ή κάποιο άλλο ψάρι και να τη δεις ξαφνικά μπροστά στη τρύπα ή λίγο πιο μέσα να κάθετε ακίνητη να σε κοιτά σα σαλούβαρδος.

Απρόβλεπτο επίσης να τις συναντήσεις ρηχά , όπως απρόβλεπτο να σου έρθουν επάνω σου λίγο πριν ακόμη ακουμπήσεις το βυθό για να τις καρτερέψεις…

Με τις συναγρίδες μπορείς να περιμένεις τα πάντα γι αυτό έχε το νου σου και μη σταθείς σε στερεότυπα…

Εγώ θα σου πρότεινα πάντως τα εξής: μεγάλωσε την άπνοια σου και προτίμησε την απόλυτη χαλάρωση.
Λύσε κυριολεκτικά το σώμα σου και μείνε ακίνητος. Αναπνοή και χαλάρωση πρέπει να τα έχεις στα καλύτερα τους.

Άδειασε το μυαλό σου και μείνε πραγματικά γαλήνιος απέναντι τους.

Μην στηθείς απέναντι τους αν δεν έχεις δίφτερη κι αν το μουλινέ σου δεν έχει δοκιμαστεί σκληρά πολλές φορές στη χρήση του.

Μην κατέβεις πάνω στο κοπάδι αλλά λίγο πιο έξω από τη δραστική ακτίνα που αυτό κινείτε και τα τελευταία μέτρα να τα διανύσεις υπό γωνία ή συρτό.

Κάτσε σε σκιά, σε τέτοιο σημείο που να ερεθίζεις την όραση και τα αισθητήρια τους.
Όχι να σε χάσουν τελείως, είναι λάθος γιατί κινούνται νευρικά χωρίς στρωτή τροχιά πάνω. Από την άλλη κι εσύ θα είσαι απροετοίμαστος αν δεν τις βλέπεις.

Αλλά δε θα σου πω άλλα. Με αυτά ξεκίνα, είναι αρκετά. Μόνο φρόντισε και κάτι ακόμη. Το πιο σοβαρό, το πιο πολύτιμο…

Κανόνισε σε αυτό το παιχνίδι κάθε βουτιά σου να υπογραμμίζετε αυστηρά από δύο στοιχεία. Την άνεση και την ασφάλεια…

Καλή επιτυχία !

άρθρο: του Μάνου Βλατάκη